طرحی نامعقول اما کارساز
طرحی عجیب از باغوحش فلوریدا بینایی یک کرگدن در آفریقا را نجات داد.
به گزارش پایگاه علمی خبری دانه، در ماه اوت گذشته متخصصان رفتار حیوانات در باغ وحش و انجمن حفاظت از محیط زیست پالم بیچ در ایالت فلوریدا برای کمک به یک کرگدن سفید مبتلا به عفونت انگلی در چشم، به آفریقا سفر کردند. آنان قصد داشتند این کرگدن را به یک گذرگاه باریک برای ریختن قطره چشم هدایت کنند.
ایده درمان این کرگدن در معرض انقراض اگرچه عجیب اما نتیجهبخش بود. بهطوری که خبرنگار ویژه حیاتوحش خبرگزاری آسوشیتدپرس در این باره مینویسد: هدایت کردن یک کرگدن وحشی به داخل یک گذرگاه باریک برای ریختن قطره چشم در آن شاید نقشهای دیوانهوار به نظر برسد؛ اما اگر دیوانهوار باشد و نتیجه بدهد، دیگر دیوانهوار نیست.
مدیر اقامتگاههای سافاری ایمولو در زیمبابوه، محل نگهداری این کرگدن، در توصیف شدت عجیب بودن طرح نجات میگوید: هیچکس در زیمبابوه چنین طرحی به ذهنش نمیرسید. باور کنید، ما به این فکر نکرده بودیم؛ برای ما کاملاً ایدهای مضحک بود. اما اگر همه کارهایی را که میتوانستیم برای اصلاح آن وضعیت امتحان نمیکردیم، فکر میکنم با مشکل جدی روبهرو میشدیم.
گفتنی است برای نخستین بار در تاریخ زیمبابوه طرحی برای حفاظت از کرگدنها، جوامع محلی را به مراقبت از کرگدنهای سفید جنوبی دعوت میکند. با اجرای این طرح امید میرود این گونه از کرگدنها به اراضی اشتراکی بازگردند.
مدیر این اقامتگاه در زیمبابوه ادامه میدهد: چشمان این کرگدن که توزا نام دارد، خونریزی داشت. او مدام چشمانش را میمالید. من با این احتمال روبهرو بودم که این حیوان بیناییاش را از دست بدهد. آن هم در یک طرح آزمایشی که چشمانداز فوقالعادهای برای آینده حفاظت از حیاتوحش در سراسر آفریقا دارد.
بنیانگذاران باغ وحش و انجمن حفاظت از محیط زیست پالم بیچ به زیمبابوه سفر کردند تا با گروههای ضدشکار غیرقانونی همکاری کنند. آنها بر اساس تجربههایی که در پالم بیچ به دست آوردند طرحی تدوین کردند.
آنگی لاسیناک، یکی از این بنیانگذارن، در گفتگو با آسوشیتدپرس میگوید: با این تعداد اندک حیوان در این منطقه از آفریقا، نجات تکتک آنها حیاتی بود. وقتی تماس گرفتند و گفتند این کرگدن قرار است چشمش را از دست بدهد، روشن بود که یک کرگدن نابینا، کرگدنی مرده است. بنابراین هر کاری لازم بود، میکردیم و میرفتیم تا تلاش کنیم.
ایده متخصصان این بود که با استفاده از غذاهای مورد علاقه توزا او را به فضای تنگی هدایت کنند و سپس بهتدریج حساسیتش را نسبت به تماس انسان و پاشیدن آب روی صورتش کاهش دهند.
آنگی لاسیناک ادامه میدهد: در عرض حدود یک هفته، توانستیم بهطور هدفمند قطرههای چشمی را در حالی که او بیحرکت میایستاد، داخل چشمانش بریزیم. تا پایان هفته دوم، این مهارت را نهتنها به مسئول هدایت نگهبانان بلکه به خود نگهبانان هم منتقل کردیم. آنها هر روز بهطور منظم دارو را در چشمانش میریزند. حال با اطمینان کامل میگویند که این راهحل مشکلشان را برطرف کرده است.
