بازیافت باتری؛ راهی برای حفظ محیط زیست
با بازیافت ایمن باتریهای قدیمی جانی تازه به آنها بدهید.
به گزارش پایگاه علمی خبری دانه، بسیاری نمیدانند وقتی باتریهای خانگی از کار میافتند با آن چه کنند؛ در نتیجه یا در کشوی خرتوپرتها رها میشوند یا با تردید راهی سطل زباله میشوند. اما باتریهای مرده واقعا به پایان راه نرسیدهاند. پس از رسیدن به محل دفن زباله، میتوانند فلزات سنگینی مانند کادمیوم و نیکل را وارد خاک و آب کنند. برخی از آنها هم ممکن است بیشازحد داغ شوند و در کامیونهای حمل زباله یا مراکز بازیافت آتشسوزی ایجاد کنند.
در حالی که فرآیندهای بازیافت باتری هنوز جای بهبود دارند، همچنان روشی ساده و مسئولانه برای رهایی از آنهاست. دور انداختن ایمن باتریها فقط چند مرحله ساده دارد. این باتریها به مراکز بازیافت ارسال میشوند تا مواد تشکیلدهنده باتریها جدا و برای ساخت محصولات تازه استفاده شوند.
مایکل هافمن، رئیس انجمن ملی آمریکا در پسماند و بازیافت، در گفتگو با خبرنگار آسوشیتدپرس میگوید: بازیافت باتری علاوه بر اینکه شما و نیروهای امدادی را ایمن نگه میدارد، تضمین میکند که باتری بهطور مسئولانه به پایان عمر خود برسد.
باتریها تقریبا در تمام مراحل چرخه عمرشان بر محیط زیست اثر میگذارند. بسیاری از مواد مورد استفاده در ساخت باتریها عناصری مانند لیتیوم و نیکل از معادن استخراج میشوند. پس از استخراج، این مواد برای پالایش، تبدیل به باتری و بستهبندی جهت فروش، به نقاط مختلف منتقل میشوند. کشتیها، کامیونها و هواپیماهایی که آنها را جابهجا میکنند، ردپای کربنی باتریها را افزایش میدهند. همچنین فرآیند تولید باتری میتواند انتشار کربن و آلودگی هوا ایجاد کند.
گرچه باتریهای خانگی بسیار کوچکتر از باتریهای بزرگ خودروهای برقی یا دوچرخههای برقی هستند، تعدادشان بسیار بیشتر است و لازم است بدانیم چگونه آنها را بهدرستی کنار بگذاریم. جنیفر سان، دانشمند محیط زیست از دانشگاه هاروارد، میگوید: «شاید باتری یک نفر بهتنهایی چیز زیادی نباشد، اما همه افراد باتریهای زیادی استفاده میکنند.»
در قدم اول، باتریهای قدیمی خود را جمعآوری کنید و نوع آنها را مشخص کنید. متیو برگشنایدر، دانشمند مواد از دانشگاه تگزاس در دالاس، میگوید: «باتریها در شکلها و اندازههای مختلف هستند، اما محتویات داخل آنها متفاوت است.»
باتریهای آلکالاین و زینک-کربن معمولاً یکبارمصرفاند و در اندازههایی مانند AA و AAA عرضه میشوند. در بسیاری از مناطق میتوان آنها را در زباله خانگی انداخت، اما توصیه میشود برای استفاده دوباره از موادشان، بازیافت شوند.
باتریهای لیتیوم یونی که معمولاً در ابزارهای برقی یا جاروبرقیهای بیسیم دیده میشود، میتوانند در کامیونهای زباله و محلهای دفن باعث آتشسوزی شوند و گازهای سمی نشت دهند. بسیاری از باتریهای قابلشارژ از این نوع هستند و حتی برخی باتریهای یکبارمصرف هم اکنون به این شکل تولید میشوند.
پس از جمعآوری باتریها، سرِ آنها را با چسب بپوشانید یا در کیسه پلاستیکی قرار دهید تا از جرقه زدن جلوگیری شود. سپس آنها را به محل تحویل ببرید. همچنین بسیاری از فروشگاههای ابزارآلات و لوازم اداری باتریهای قدیمی را میپذیرند.
پس از تحویل، باتریها بر اساس نوع دستهبندی و به مراکز بازیافت منتقل میشوند. در آنجا به اجزای اصلی مانند کبالت، نیکل یا آلومینیوم تفکیک میشوند. برخی از این مواد میتوانند برای تولید باتریهای جدید یا محصولات دیگر استفاده شوند. برای مثال، نیکل در تولید فولاد ضدزنگ کاربرد دارد و باتریهای آلکالاین میتوانند به مواد مورد استفاده در ضدآفتاب تبدیل شوند.
هرچند که بازیافت ایمن، هزینه زیستمحیطی تولید اولیه باتری را از بین نمیبرد، اما بهترین فرصت را برای استفاده دوباره از مواد آن فراهم میکند.
